Vraag

22 april 2021
Senior adviseur

“Hoe herken je een jongere die niet zozeer een groep maar als individu een wapen op zak heeft ? Wat doe jij als je zo'n jongere herken/signaleert?”

Maar ook: Wat doe je met dat signaal naar partners toe, en met wie deel je dat? Ik ben benieuwd naar antwoorden op deze vragen. Wij zijn vanuit Sociaal Werk Nederland landelijk actief in een commissie aanpak wapens onder jongeren. Ook kom ik graag in contact met professionals vanuit jongerenwerk om met mij verder te praten over praktijkvoorbeelden van aanpak. Inclusief situaties waarbij jongeren solistisch een wapen bijdraagt. 

#Kind en Jeugd #Sociaal en gezond #Integrale aanpak
Ouder en kind adviseur

Beste Ernst,

vaak laten jongeren aan elkaar wapens zien of vertellen erover. In de groep is het wisselend wie met een wapen loopt. Het is dan ook vaak individueel gebonden wat zijn of haar reden erachter is. Als je een jongerenwerker/ster hebt die een goede band met hen heeft dan kan men er gewoon over praten en hem of haar daar makkelijker in coachen om gedragsverandering voor mekaar te krijgen.
Tevens kan bijvoorbeeld ook een Straathoekwerker/Streetcornerwoker/wijkwerker hier een preventieve rol in spelen. Dat is dan ook als er meer problemen aan de hand zijn. Tevens heb je natuurlijk ook groepsaanpakken waarin dit prventief wordt aangepakt met wijkagent, straatcoach, jeugdboa en projectleider van de gemeente van Jeugd en veiligheid. Mocht je nog vragen hebben kun je me altijd nog mailen op c.koster@oktamsterdam.nl of op mijn mobiel 0634449961,

Groet Carlos Koster

Jongerenwerker en Opbouwwerker

Beste Ernst,

Ik wil er graag eens met je over in gesprek gaan.

Mvg Stephan Bogdanski

Eigenaresse

Helaas was het maar zo dan je kon zeggen kijk naar blauwe ogen of een zwart petje. zo werkt het helaas niet.
de houding zal vooral belangrijk zijn, zijn doen en laten en zijn reacties. Maar vooral ik denk nog dat het belangrijkste is dat deze jongere vooral; deze wereld niet vertrouwd, dus onzekerheid, onmacht, gepest, bedreigd is. Achterliggende trauma's zijn vaak het uitgangspunt